--mijn hoofd zat vroeger vol woorden

“WAAR IS WODAN?”, riep ik luid.

Sleipnir hinnikte.

“Weet ik veel waar die oude dronkelap weer uithangt”, zei hij.

“Wacht, ja, hij zei iets over Finland en een arrenslee of zo.

Maar mij niet gezien, hoor! Het is daar veel te koud naar mijn gedacht.

Ik blijf lekker hier, in de Ossenmeersen.

Trouwens, als Wodan liever met rendieren samenwerkt, dan moet hij dat maar weten, hé”.

Ik knikte begrijpend.

“Rendieren, nondedju”, vervolgde Sleipnir.

“Van die geretardeerde, radioactieve, stompzinnige beesten met kleerhangers op hun dwaze kop”.

Sleipnir spuwde brokken gras bij deze laatste zin.