--mijn hoofd zat vroeger vol woorden

Het dier kwam naar me toe.

Takken kraakten vervaarlijk.

Ik was niet echt op mijn gemak, nee.

“Jow, Jacoja”, hoorde ik plots.

Miljaar, het was een sprekend paard!

Ik was meteen gerustgesteld.

“Als het dát maar is”, dacht ik.

Het had evengoed een niet-sprekende bronstige neushoorn kunnen zijn, hé.

Dán zit je pas in de problemen, als je zo onverwacht een niet-sprekende bronstige neushoorn tegenkomt!