--mijn hoofd zat vroeger vol woorden

Ik volg al een tijdje “fascia-therapie”.

Dat is zo’n beetje mediteren en ondertussen zéér traag bewegen.

Vergelijk het met het Chinese Tai Tji, maar dan op zijn Frans.

De beweging die we leren heet “Fleur”.

Ik kan er met de beste wil van de wereld geen bloem in ontdekken, maar soit.

Het doet wel deugd en dat is het belangrijkste.

Ik heb daar geleerd dat er bepaalde bewegingen zijn, die pijn uitlokken.

Zo mag ik eigenlijk mijn armen niet te hoog heffen.

Alles boven schouderhoogte veroorzaakt pijnlijke krampen in mijn bovenrug.

Ik denk daar vaak vrij paniekerig over na.

Stel dat ik nu bijvoorbeeld eens een Amerikaanse basketter zou tegenkomen op de trein.

Zo’n vent van twee meter dertig.

Ik zou die man zijn hand dus niet kunnen schudden!

Dat is veel te hoog!

Shit, zeg.

Ik vind dat wel een probleem.

Dat is erg onbeleefd : geen hand schudden.

Je staat daar dan : “Aangenaam, Jacoja, met zo veel woorden in zijn hoofd”.

En je kan geen hand schudden!

Stel je voor!

Eigenlijk zou ik moeten een hoed dragen.

Dan kan ik beleefd mijn hoed afnemen, wanneer ik een Amerikaanse basketter van twee meter dertig tegenkom.

Een hoed afnemen doe je niet met een gestrekte arm, vandaar.

“Aangenaam, Jacoja, met zo veel woorden in zijn hoofd”, kan ik dan zeggen.

Vervolgens kan ik dan mijn hoed afnemen, aldus mijn hoofd tonend met al die woorden in…

Da’s pas klasse!

Het probleem is natuurlijk : welk soort hoed moet ik dragen?

Ik kan daar toch moeilijk met een Stetson rondlopen, op het perron.

Of met zo’n Tirolerhoedje!

Zie je mij al lopen?

Wat zou die Amerikaanse basketter van twee meter dertig wel denken?

Dat hij in Zwitserland is?

Neen, als de keuze aan mij ligt wordt het een bolhoed.

Zo’n klassieke, zwarte, Engelse bolhoed.

In mijn ogen is dát pas klasse!

Ik zal dat natuurlijk eerst eens met mijn vrouwtje bespreken.

Zij gaat over mijn decorum, bij ons thuis.

Misschien moet ik van haar wel een klak dragen.

Alhoewel, zo’n bolhoed, met dit nummer van Joe Cocker erbij…

Je ziet : ik kom er wel uit.

Het was een vrij ingewikkelde logische redenering maar het resultaat mag er zijn.

Wanneer je in het vervolg ergens in een station een man tegen komt met

a)      een grijze thermos

b)      een zwarte bolhoed

en c) je bent kleiner dan één meter vierenzeventig,

dan mag je me de hand schudden.

Ik zal je  beleefd begroeten met “Aangenaam, Jacoja, met zo veel woorden in zijn hoofd”.

Mocht je een Amerikaanse basketter van twee meter dertig zijn, ik zal voor jou mijn hoed afnemen.

Zo. Ik ben nu rap weg naar de fascia-therapie. De bloem gaan uithangen.