--mijn hoofd zat vroeger vol woorden

Traject trein : Gent – Brugge

(en terug, natuurlijk!)

(voornamelijk terug!!!!)

Reden : om te gaan werken, puur economisch dus.

(ik zal een beetje voor mijn plezier elke dag op die trein gaan staan wachten, tiens. Ik heb wel wat anders te doen, hoor! )

Er zit evolutie in de prijs voor een abonnement van een vol jaar :

augustus 2004 : 817 euro, waarvan 490 euro door mijn baas betaald (60 %)

(dank U, baas, dank U!)

augustus 2005 : 982 euro, waarvan 590 euro door mijn baas betaald

(maar baas toch! Dank U!)

augustus 2006 : 1021 euro, waarvan 613 euro door mijn baas betaald

(miljaar, baas, da’s toch wreed dat U dat moet doen van de regering, hé!)

conclusie : in twee jaar tijd steeg de prijs van mijn abonnement van 817 euro naar 1021 euro. Als ik goed kan rekenen (ja dat zal wel zeker, ik geef er les in) dan is dat een stijging met 25 procent. Eén vierde erbij gelapt!

Mijn baas is niet bepaald content en ik ook niet.

Ha ja : mijn wedde is niet met 25 procent gestegen, hé!

Dus mijn koopkracht daalt!

Ik betaal ondertussen 81 euro meer, da’s afgerond 40 Leffes, puur economisch bekeken.

Zuivere inflamatorische deflatulatie, als je het mij vraagt. (merk het gebruik in deze context van enig economisch jargon op!)

Ik durf niet berekenen hoeveel Leffes het voor mijn baas scheelt, maar aan haar humeur te merken moeten het er een behoorlijk aantal zijn!

En geen haan die daar naar kraait!

Het zijn ook geen hanen meer zoals vroeger, hé.

Zo. Genoeg economisch gezaag voor vandaag.