--mijn hoofd zat vroeger vol woorden

is momenteel al zo'n 213 meter diep in dat gat in mijn koerke, pardon, terras. Ik ben er voor een paar weken tussen uit en hij kan tegen dat ik terug thuis ben zorgen dat hij tenminste al door de aardkorst is, allé tenminste de bovenkorst. Hij weet de Leffe staan en het eventuele granodioriet, gabbro en basalt dat hij uitgraaft moet hij maar bij de buren smijten, die hun grond ligt toch wat lager dan de onze. See ya!

Ja, mensen. Ik heb al een put van 4 meter diep en 40 centimeter in het vierkant gegraven. Een middeleeuwse stad? Mijn voeten! Pater Edgard van de Zatte Paters van Steenbrugge is een zeveraar. Zand, zand en nog eens zand, da's al. Ik ben dan maar wat gaan kijken naar een vliegeraar in Cadzand. Dat vliegeren bestaat al van 600 voor Christus in China. Niet dat Christus ooit in China geweest is, neen. Pater Edgard ook niet. Alhoewel... wanneer ik blijf graven, dan kom ik toch in China uit, hé? We gaan den Edgard subiet eens naar China zenden!

Toen ik gisteren pater Edgard van Steenbrugge tegenkwam was hij naar trouwe gewoonte poepeloere zat. Ik vertelde hem van de putten die ik van mijn vrouwtje moet graven in ons terras. Hij was op slag nuchter toen hij dat hoorde. Hij fluisterde in mijn oor: "Jacoja, ik heb in de abdij een zéér oud boek gevonden. Het is nog in het Grieks-Latijns! In dat oud boek staat een plan en volgens mij precies onder jouw koerke ligt een complete stad uit de middeleeuwen". "Miljaarde Edgard, het is een terras en geen koerke, hoeveel keer moet ik dat nog zeggen", riep ik. "Graven maar", dacht ik zuchtend. Mijn vrouwtje zal zéér content zijn wanneer ze de nieuwe putten in het nieuwe terras ziet! Wacht maar tot ze die complete stad uit de middeleeuwen ziet! 

Mijn vrouwtje was vandaag de hele dag druk in de weer met lekker eten koken voor vanavond. Ik hing maar wat rond en dat begon op haar zenuwen te werken. "Ga wat gaan lopen in plaats van de hangsenior uit te euh,... hangen", drong ze aan. "Pardon", zei ik, "de hangmedior zal je bedoelen, ik ben nog maar 47". Na twintig kilometer lopen hing ik weer wat rond in de keuken. "Ik heb een idee", zei ze,"graaf maar wat putten in ons tuintje". Zo gezegd, zo gedaan. Ik maakte er maar meteen een archeologische expeditie van. De voorlopige resultaten nadat ik mij doorheen een halve meter Leffekroonkurken groef : 1 dooie Duitser, hij zat nog op zijn moto en zijn licht stond nog aan. Ook nog twee stukken van twintig frank van Boudewijn. Da's veelbelovend, hé! Morgen graaf ik verder!

Kort samengevat : in 1980 ongeveer uitgestorven in West-Europa, door een succesvol fokprogramma zijn ze weer op het peil van voor de oorlog. Fokken maar! De oorspronkelijke ooievaars van deze kanten vlogen tot Zuid-Afrika. Die van dat fokprogramma vliegen via het zuiden van Spanje naar West-Afrika. Wij spotten ze in het najaar telkens in Cadiz. Dit exemplaar in het Zwin, moest even rusten. Te veel gefokt, zeker?  Rare knieën, die ooievaars!

Maar ik vind mijn dieet helemaal niet zo erg hoor!

Ja, de Hollanders noemen dit "slootmist", (ssssjloooootmissssjt) maar Jacoja is geen Hollander, hé. Boven een hellend weiland stroomt de koudere en zwaardere lucht in de richting van een beek, waar door menging met vochtige lucht beekmist ontstaat. Hieronder een mooi voorbeeld daarvan in de Gentse Bourgoyen. Allen daarheen! Olé!

De Griekse geleerde Theophrastus (372-287 v.Chr.) zag het morgenrood al als een betrouwbaar teken dat het zou regenen. Den Theo was trouwens een leerling van Aristoteles en een befaamd plantkundige. "Ochtendrood : regen in de sloot", zeggen de Hollanders. Soms moet je die Hollanders eens gelijk geven. SOMS, niet overdrijven, hé!

Een sfeer is het oppervlak van een bol. Wanneer ik mij in hogere sferen bevind wegens vakantiegevoelens dan kan men mij als een complex analytische kaart beschouwen. Of niet. Who cares? Anders ben ik wel een affiene ruimte, miljaarde. What the fuck is een "affiene ruimte", BLOT ?